Klasa 4.

środa, 27 maja 2020 roku
Co się kryje w tajemniczej skrzynce?

I. Przeczytaj tekst L. Łącz Tajemnicza skrzynka – załącznik.

II. Odpowiedz na pytania.

(ustnie 1,2,3,5,6)

1.     Czy wiesz, o jaką tajemniczą skrzynkę chodziło?  

2.     Jak zmieniło się życie rodziny, kiedy tato kupił tajemniczą skrzynkę?  

3

3.     Skrzynka została ustawiona w dużym pokoju na honorowym miejscu. Gdzie stoi u Ciebie w domu? Dlaczego?

4

4.     Co by było, gdyby nie wynaleziono telewizji? Wskaż plusy i minusy   takiej sytuacji - ( do zeszytu).

5.   Co robisz, kiedy oglądasz telewizję? Leżysz, siedzisz, stoisz? Jesz, rozmawiasz, odrabiasz lekcje? A może jeszcze coś innego?  

6.     Dlaczego mówi się żartobliwie, że „przy oglądaniu telewizji aktywny jest tylko kciuk”?

7.     Jakie znasz zdrowsze rozrywki?- ( do zeszytu).

Odkrywajmy!

PRACA DLA CHĘTNYCH

a) Wykonaj pewne doświadczenie. Codziennie przez tydzień notuj:

– jak długo oglądałeś/-aś TV,

– jakie programy, filmy widziałeś/-aś,

– ile godzin łącznie spędziłeś/-aś przed telewizorem.

b) Porównaj swój wynik z innymi. Co o tym sądzicie?

c) Które programy czy filmy tylko kradły czas? Które były wartościowe?

PRACA DLA CHĘTNYCH

III. Obejrzyj film dokumentalny Historia telewizorów.

  

Załącznik

Laura ŁĄCZ

TAJEMNICZA SKRZYNKA

– Mamusiu, opowiedz mi bajeczkę! – poprosiłem wczoraj wieczorem.

– Dobrze – zgodziła się chętnie. – Ale nie będzie to bajka, lecz bardzo prawdziwa historia. Mama usiadła obok mojego łóżeczka i zaczęła opowiadać:

Pewien pan kupił w sklepie dużą skrzynkę. Przywiózł ją ostrożnie do domu i postawił w dużym pokoju na honorowym miejscu, a jego żona i dzieci bardzo się

z niej ucieszyły. Wszyscy usiedli i zaczęli się w nią wpatrywać. Czas mijał, zrobiło się bardzo późno, a oni patrzyli i patrzyli. Rano ledwo wstali z łóżek! Rodzice spóźnili się do pracy, a dzieci do przedszkola. Po południu nie robili nic innego, tylko znów patrzyli. Mama nie przygotowała obiadu ani kolacji, tata

nie poszedł na zebranie… Minęło kilka dni. Dzieci ani razu nie były na spacerze,

przestały chodzić na podwórko. Tata przestał czytać gazety. Nawet podczas obiadu obserwowali tajemniczą skrzynkę. Trudno im było wprost trafić łyżką do

ust. Mama dziobnęła się widelcem w policzek! Po miesiącu w domu panował taki bałagan, że nikt nie mógł znaleźć najpotrzebniejszych rzeczy. Dzieci

przybladły, tatę bolała głowa, a mama nabawiła się zapalenia spojówek1. Wciąż była niewyspana i przestała opowiadać dzieciom bajki. Gdy raz ją o to poprosiły, odpowiedziała:

– Niech skrzynka wam opowie – od tego jest!

Na szczęście pewnego dnia przyszła babcia i zabrała dzieci do parku. Opowiedziały jej wtedy o tym, jak skrzynka zmieniła ich życie. Początkowo podobało im się to, ale teraz przestało. Zmartwiona babcia po powrocie ze spaceru długo rozmawiała z rodzicami. Na szczęście zawsze liczyli się

z jej zdaniem. Następnego dnia skrzynka zniknęła. Okazało się, że rodzice zawieźli ją na jakiś czas do babci. Po to, żeby wszyscy się od niej odzwyczaili.

Dzieci pomyślały, że teraz w domu zrobi się smutno, bo przecież skrzynka gadała, śpiewała, mrugała kolorowo…  Ale tak się nie stało. Przeciwnie! Znów było jak dawniej – dużo ze sobą rozmawiali, w sobotę poszli razem do teatru…

– Domyślasz się, synku, jak nazywa się ta tajemnicza skrzynka, o której ci opowiedziałam? – spytała nagle mama.

– Oczywiście, że się domyśliłem, ale tak mi się chciało spać, że nic nie odpowiedziałem. Może wy odpowiecie za mnie? Przecież na pewno zgadliście, o jaką skrzynkę chodziło?

„Ciuchcia”, 1994, nr 2/24)